Napolyon'un savaştan önce sakin havaya ihtiyacı olduğu söylenir. Goethe, düşük basıncın işini yüksek basınçtan daha zorlaştırdığını belirtti. Milibar ölçülmeden çok önce insanlar aynı şeyi fark ediyordu: bazı bedenler değişen havaya tepki verir ve bu her zaman nazikçe olmaz. Bugün bu tepkinin bir adı var — meteoropati — ve neden bazı insanlarda olup bazılarında olmadığını açıklamaya çalışan giderek artan bir araştırma alanı var.

Meteoropati, hava ve atmosfer koşullarındaki değişikliklere karşı fiziksel veya duygusal bir tepkiyi tanımlar — tek bir semptom değil, bir örüntüdür; havanın kendisinden çok ne kadar hızlı değiştiğiyle tetiklenir. Araştırmalar, semptomların istikrarlı koşullardan ziyade bir değişimin hemen öncesinde veya sonrasında yoğunlaşma eğiliminde olduğunu tutarlı bir şekilde buluyor; bu nedenle hassas bireyler genellikle saatler öncesinden "bir fırtınanın geldiğini hissettiklerini" belirtirler.

Şu anda resmi bir tıbbi teşhis değildir. Daha çok tanınan bir hassasiyet örüntüsü olarak anlaşılır; tıpkı bazı insanların belirli yiyeceklere veya seslere güçlü tepki verirken diğerlerinin hiç fark etmemesi gibi.

Tahminler, genel nüfusun yaklaşık üçte birinin bir dereceye kadar hava hassasiyeti bildirdiğini ve bu oranın teşhis edilmiş kardiyovasküler hastalığı olan kişilerde %70'e kadar çıktığını göstermektedir. Hassasiyet ayrıca vejetatif-vasküler dengesizlikler, kronik ağrı durumları, migren, fibromiyalji ve bazı duygudurum bozuklukları olan kişilerde kümelenir — bir çalışma, bipolar bozukluğu olan kişilerde hava hassasiyeti puanlarının belirgin şekilde daha yüksek olduğunu ve daha fazla intihar girişimi geçmişiyle bağlantılı olduğunu buldu.

İlginç bir şekilde, daha yeni araştırmalar, hassasiyetin esas olarak bir kişilik özelliği olduğu varsayımına karşı çıkıyor. Daha yeni günlük çalışmaları, hava hassasiyetinin daha çok bireysel bir fizyolojik eşik gibi davrandığını — mizaçtan büyük ölçüde bağımsız olarak ya sahip olduğunuz ya da olmadığınız bir şey — daha endişeli veya duygusal olarak tepkisel olmakla temiz bir şekilde eşleşen bir özellik olmadığını öne sürüyor.

Semptomlar kişiye göre değişir, ancak birkaç tanınabilir grupta kümelenme eğilimindedir:

Çoğu insan dört yerine bir baskın örüntü yaşar ve aynı kişinin örüntüsü bir hava olayından diğerine oldukça tutarlı bir şekilde tekrarlama eğilimindedir.

Bu, konunun en iyi desteklenen katmanıdır. Birçok çalışma, düşen barometrik basıncı ve hızlı sıcaklık değişimlerini artan eklem ağrısı, migren sıklığı ve kronik ağrı alevlenmeleriyle ilişkilendirir. Kardiyovasküler araştırmalar ayrıca mevcut kalp hastalığı olan kişilerde dış ortam sıcaklık uçlarını daha yüksek ölüm riskiyle bağlamıştır. Önerilen mekanizma oldukça sezgiseldir: basınç değişiklikleri eklemlerdeki ve dokulardaki sıvı basıncını etkileyebilirken, sıcaklık değişimleri kardiyovasküler sistemin düzenleyici çabasını zorlar.

Barometrik basıncın ötesinde, daha az kesinleşmiş ancak aktif olarak büyüyen bir araştırma alanı vardır: güneş ve jeomanyetik aktivitenin, sıcaklık veya hava basıncıyla hiçbir ilgisi olmayan kanallar aracılığıyla bedeni etkileyip etkilemediği. Birkaç çalışma, jeomanyetik aktivite ile kalp atış hızı değişkenliği, otonom sinir sistemi ritimleri ve kan damarlarındaki inflamatuar belirteçler arasında ilişkiler bildirmiştir. Önerilen mekanizmalar, vücudun iç sirkadiyen ritmi ve daha geniş anlamda elektromanyetik ortamı üzerindeki etkileri içerir.

Bu araştırma, barometrik basınç literatüründen gerçekten daha erken aşamadadır — bildirilen ilişkiler, mekanizmalar hala çözülüyor, tekrarlama devam ediyor. Bu wiki'de başka bir yerde tartışılan jeomanyetik fırtına ve Schumann rezonansı hassasiyetinin yanında yer alır: hassas bireyler tarafından tutarlı bir şekilde rapor edilir, ciddiye alınmaya değerdir, henüz tam olarak açıklanmamıştır.

Meteoropatinin tedavisi yoktur çünkü bir hastalık değildir — tedavi edilecek bir durumdan ziyade yönetilecek bir hassasiyete daha yakındır. Araştırmalar boyunca tutarlı bir şekilde yardımcı olduğu gösterilen birkaç şey vardır: özellikle nemli veya sıcak dönemlerden önce iyi nemli kalmak; dengesiz hava dönemlerinde hafif, besin açısından zengin bir diyet sürdürmek; içgüdü yatakta kalmak olsa bile düzenli, orta düzeyde fiziksel aktivite; ve — belki de en pratik olanı — bir değişimin geleceğini önceden bilmek, böylece semptomlar endişe verici değil beklenen olarak kaydedilir.

Takibin en çok yardımcı olduğu son nokta budur. Birçok insan, birkaç hafta boyunca semptomlarını günün basıncı, sıcaklığı ve jeomanyetik koşullarına karşı not etmenin, neden var olduğuna dair tam bir bilimsel açıklama olmasa bile, etrafında plan yapmaya değer kişisel bir örüntü ortaya çıkardığını bulur.